فى الدّارين بشفاعتهم و احشرنا فى زمرتهم خامهء شكسته زبان در ساحت بيان بعرض اين مدعا صفحه‌آرا مىكردد كه هركاه قادر مختار خواهد كه يكى از عباد را به قدر حوصله و فراخور قابليت از ساير بندكان ممتاز سازد و امور جمهور را به كف كفايت او كذارد صرف قلوب و همم به نحوى كه شايد و بايد بجانب او مىنمايد و پادشاهى عادل را كه پيوسته مطمح نظر كيميا اثرش تربيت بندكان خاص و به قدر رتبه قامت قابليت هركس را بخلعت والاى برترى اختصاص دادنست بر تربيت او مىكمارد مصداق اين مقال عبارات احوال فرخنده مآل امير اعظم عدالت توام جلالت و متانت شيميست كه از بركت همت و الا نهمت منظر تربيت اعالى حضرت پادشاه